Dagboek Elza - 22 april 2017

Elke keer weer dan schrik ik ervan hoe hard de tijd gaat en dan denk ik: “Oh help, volgens mij heb ik al heel lang niets meer van me laten horen over hoe het hier gaat…” 

Ik zit er zo met mijn neus bovenop dat het voor mij allemaal geen nieuws meer is maar ondertussen gebeurt er wel weer vanalles. Gisteren waren de pups al 8 weken, voor de mannen is hun laatste week hier aangebroken. Hun laatste wormenkuur hebben ze gehad en ze zijn al meer dan een week bezig met “bench-training”. De werpkist is weer naar zolder en er staan nu twee benches op die plek. Een week lang had ik de benches standaard open staan (met een tie-ripje eromheen zodat ze niet per ongeluk dicht gingen). En sinds vrijdag leg ik ze in de bench als ze moe zijn, doe het deurtje dicht en doe er een doek overheen. Als ze dan wakker worden kunnen ze eerst meteen een plas doen in de tuin als ik ze er uit laat. In de bench zelf plassen ze eigenlijk nooit. Ook in de nachten is dit al een paar keer helemaal goed gegaan. Sam en Seth zitten samen in de wat grotere bench en Saar alleen in de wat kleinere. Elza is heel blij dat ze weer bij Floortje en Rosa mag slapen! Ze voedt nog wel zo nu en dan maar dat is alleen nog maar een “toetje” want de pups leven nu echt van hun brokken en het water wat ze drinken. 

Met Saar ben ik gisteren naar “puppy-gym” gegaan. Omdat ik me met haar voor de puppy-cursus heb ingeschreven mag ik daar elke zaterdag heen tot de cursus van start gaat. Heel leuk! Allemaal verschillende pups en een aantal “obstakels” waar ze mogen wennen aan de “grote wereld”: een lage bak met water om door te lopen, een zeil om overheen te gaan, een ballenbak, een plastic tunnel, een plankje op en af, een “visnet” om doorheen te lopen enz. 

Hier thuis is Saartje de meest onafhankelijke pup (helaas moet ik tot mijn spijt zeggen dat tot nu toe de mannen een stuk socialer zijn dan ons hondje…)(maar dat gaat ze wel leren, hoor!). Maar op dat veld liep ze de hele boel bij elkaar te piepen! Ze deed wel heel stoer alle oefeningen en kreeg daar hartelijke complimenten van de juf voor maar alles onder luid gepiep! Toen we na de “oefeningen” allemaal op het gras gingen zitten met de pups los hield ze eindelijk op met janken en kroop ze lekker bij mij op schoot. Andere pups mochten wel aan haar komen snuffelen, dat vond ze wel gezellig. Wat een avonturen! 

Verder moet onze tuin het wel een beetje verduren met die steeds drukkere pups. Door het droge weer komen sommige planten niet zo snel weer omhoog als ze door de puppen plat zijn gelopen en dat je als hond kunt graven hebben ze ook al ontdekt…Soms haal ik ze na een flinke “zand-douche” die ze elkaar dan hebben gegeven uit de tuin. Die tuin hier is wel een paradijs voor ze! 

Ergens deze week hoopt Lucas nog even een serie foto’s van ze te maken en ze krijgen ook nog een keer bezoek dus er komt vast nog wel een “reportage” binnenkort.

P1320190P1320191 3c5P1320207P1320215 1 e2aP1320218 daaP1320219 e4e

 

Het is een tijdje geleden dat ik wat schreef maar je moet maar denken: “Geen nieuws is goed nieuws…”

Alles gaat lekker hier. De pups groeien goed, ze zijn steeds langer wakker, rennen steeds harder, piepen harder, plassen meer, eten en poepen meer, gaan steeds verder op verkenning in het huis en in de tuin als ze los mogen, enz enz. Zoals ze nu zijn zijn ze het meest bewerkelijk. Ze hebben gewoon vaker aandacht nodig en ik dweil me “te pletter” om het hier niet al te veel te laten stinken naar plas en ze blijven niet meer in ons zicht als we ze los laten lopen, dus als je dan pech hebt en ze gaan alledrie een andere kant op en kun je ze overal uit de border vissen! 

Ze zijn ook schattiger dan ooit. Grote stoere jongens, vrienden van onze zoons, zijn helemaal vertederd en verzuchten: “Bleven ze maar altijd zo!!!” 

Woensdag kregen we weer bezoek voor de pups en ben ik ook voor hun eerste inentingen naar de dierenarts geweest. De dierenarts vond ze er heel mooi en goed uitzien en alles was qua gezondheid helemaal in orde. Zo klein als ze zijn hebben ze nu al een Europees Paspoort gekregen! 

Elza wordt steeds meer “moeder-af”. Ze voedt nog wel maar heel kort elke keer en ze gaat dan alleen maar naar ze toe als ze half slapen (aan het einde van het spelen bijvoorbeeld), anders zijn ze veel te fel en doen ze haar zeer. Als het aan Elza lag dan zou ze het liefst weer de hele nacht bij Floortje en Rosa in de bench slapen, ze staat er elke keer teleurgesteld bij als ik zeg dat dat niet mag. In het bos krijgt ze ook haar pit terug en ruikt ze weer allemaal spannende dingen waardoor ik moet oppassen dat ze niet te ver van me af rent! Zo mooi hoe de natuur dat zo regelt met eerst een non-stop toewijding van de moeder voor de pups en nu al een heel proces van loslaten! 

P1320158 0d0P1320172 fffP1320174 d36P1320178 141P1320180 9b4P1320182 119

Omdat de pups vandaag zes weken zijn geworden waren ze weer toe aan een wormen-kuurtje. Bij de dierenwinkel in het dorp hadden ze een speciale dag met een fotograaf en gratis ontworming en “ontvlooiing” van je huisdier(en). Het leek me wel leuk om de pups alvast wat van de wereld te laten zien en ik heb ze dus meegenomen naar de winkel. Eerst een klein stukje in de auto naar de winkel. Dat was al best spannend en toen de winkel in. Volgens één van de medewerkers waren ze de attractie van de dag tot dan toe. Ze zaten veilig in hun benchje met z’n drieën maar ze konden wel allerlei nieuwe dingen zien en geurtjes ruiken en mensen en dieren ontmoeten. 

Eerst maar op de foto. (Een zwart/wit exemplaar krijg ik over drie weken gratis en meer kan ik bijbestellen maar dat ben ik niet van plan.) Toen even bewonderd worden door allerlei andere mensen in de winkel en daarna een ontwormingspilletje van een medewerker. (Ontvlooien hoeft nog niet en daar zijn ze ook nog wat te jong voor.)

Eén groot avontuur! 

Toen ik thuis kwam vielen ze als een blok in slaap moe van alle nieuwe indrukken.

P1320130P1320132P1320135P1320137 fa9P1320139P1320140

 

 

home2